Eindelijk een positief bericht vanuit mij. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik ben eindelijk de goede kant op aan het gaan en ik ben zelf weer zo positief in het leven gaan staan. Je kan mij niet gelukkiger krijgen. 3/4 weken geleden schreef ik dat ik ziek was geworden en dat ik een soort griep te pakken had. Waarschijnlijk heeft dit ervoor gezorgd dat mijn immuunsysteem is gereset waardoor ik mij nu beter voel. Toen ik weer was opgeknapt, voelde ik mij gelijk een heel stuk fitter dan voordat ik zo ziek werd. Mijn ouders zeiden al tegen mij dat ze konden merken dat ik meer energie had en zelf voelde ik dit natuurlijk ook. Ik wilde het alleen nog niet hardop zeggen, omdat ik natuurlijk ook 1 week lang volledig had uitgerust. Ik wilde dus eerst 2/3 weken aankijken of het voor uit bleef gaan en of ik niet terugviel, maar het bleef dus voor uit gaan. In de afgelopen 3 weken heb ik amper klachten gemerkt. Zodra ik even moe werd, nam ik een powernap van 20-30 minuten en daarna was ik weer fit. Voorheen had ik dit nooit en hielp een powernap ook niet. Ik kon het gewoon niet geloven dat ik eindelijk vooruitgang merkte, omdat na 1 jaar ziek zijn ook de moed een beetje in je schoenen zakt. Tuurlijk probeerde ik altijd positief te blijven en was ik ook een van de weinige in mijn directe omgeving die zo positief kon blijven, maar ook ik werd wel eens onzeker en negatief over of ik wel beter zou worden en hoelang het nog zou duren. Mijn familie maakte zich zo'n zorgen, maar spraken dit niet of heel weinig tegen mij uit, omdat ik altijd heb gezegd dat het wel goed zou komen. Het is zo'n bizar verhaal vind ik zelf en ik heb echt een rollercoaster van meer dan 1 jaar gehad, maar ik ben blij dat ik dit eindelijk kan schrijven na meer dan 1 jaar ziek te zijn geweest. Ik krijg veel te horen dat ik er beter uitzie en dat het ook te zien is dat ik mij beter voel. Dit zijn voor mij zulke gelukkige momentjes waar ik echt blij van word. Het is zo fijn om te horen dat het ook te zien is en dat ik het uitstraal. Ik doe de laatste tijd wat meer leuke dingen en dit helpt zo erg, al zijn het kleine dingen, dat maakt mij niks uit. Ook ben ik vorige week geslaagd voor mijn auto rijbewijs en dit gaf ook zoveel positiviteit en er viel een last van mijn schouders. Onbewust ben je toch gestresst voor zo'n examen. 

 

Mijn doel is nu om eerst mijn stage en school langzaamaan op te bouwen. Ik ben nu al 1 uur meer stage gaan lopen en dit gaat erg goed. Hierna wil ik gaan kijken of ik weer rustig aan kan beginnen met sporten en wil ik proberen om 1 avond in de week te gaan werken als dit kan. Ik doe het wel nog rustig aan en ik wil niet te hard van stapel lopen, omdat mijn lichaam ook de tijd nodig heeft om weer te kunnen wennen aan het volledige leven. Voor nu zijn school en stage mijn prioriteit en daarna komt stapje voor stapje de rest. Ik hoop in ieder geval dat ik 2022 goed kan beginnen en dat ik tenminste weer een beetje kan sporten, want hier kan ik echt niet op wachten. Ik kijk al 1 jaar lang uit naar het moment om te kunnen sporten en niemand gaat dat moment van mij afnemen. 

 

Ik loop nog wel bij de fysiotherapeut om aan mijn hartslag te werken en om weer wat kracht en conditie terug te krijgen. Eind januari loopt mijn verlenging af bij de fysio, dus ik hoop dat ik tegen die tijd weer zelfstandig mijn kracht en conditie kan opbouwen. Ook loop ik nog bij de ergotherapeut, maar niet meer wekelijks. Ik heb afgelopen week een afspraak gehad en nu pas weer over 1 maand. Ik kan het wel echt iedereen aanraden om bij een ergotherapeut te gaan lopen, want dit heeft mij echt ontzettend geholpen in mijn herstel. Zelf wist ik ook heel erg goed dat werken naast school en stage bijvoorbeeld teveel was, maar als mijn ergotherapeut niet tegen mij had gezegd dat ik beter even ermee kon stoppen, was ik nooit gestopt. 

 

Ik hoop dat ik met mijn verhaal kan laten zien dat hoe moeilijk het ook is, positief blijven echt heel erg helpt tijdens je herstel en dat terugvallen erbij hoort. 

Maak een Gratis Website met JouwWeb